Ramon Muntaner (katal. Ramon Muntaner) rođen je u Perladi 1265. a umro je na Ibici, 1336. Bio je katalonski vojnik i pisac. Najvažnije delo je Hronika koja obuhvata period od 1208. do 1328.

Ramon Muntaner je rođen u Perladi u bogatoj plemićkoj porodici koja je bila domaćin Đaumeu Osvajaču i Alfonsu X Mudrom 1274. godine. Godine 1285. Perlada je bila spaljena i uništena. Dvadesetogodišnji Ramon je onda odlučio da se pridruži jedinicama pod komandom Ruđera de Ljurije, sa kojima je učestvovao u osvajanju Menorke (1286—1287), a 1300. u odbrani Sicilije od Anžujaca. Godine 1302, Muntaner se pridružio Katalonskoj družini almogavera i njihovom vođi, Ruđeru de Floru kad su stupili u službu vizantijskog cara, Andronika II Paleologa. Sa almogaverima je učestvovao u opsadi Galipolja 1306, a Mleci su ga zarobili kod Negroponta. Federiko III od Sicilije ga je postavio za upravitelja ostrva Đerba, nedaleko od afričke obale. Takođe je učestvovao u pripremi osvajačkog pohoda na Sardiniju. Godine 1315. se vratio u Kataloniju učestvujući u pratnji mladog Đaumea II, budućeg kralja Majorke, gde je zauzimao visoke položaje u administrativnom sistemu Aragonske krune.

Po povratku u Valensiju, nastanio se u Ćirivelji i počeo je da piše memoare, tj. svoju Hroniku. Kada ga je Đaume III od Majorke proglasio vitezom i upraviteljem Ibice, preselio se na ostrvo zajedno sa svojom porodicom — svojom suprugom Valensonom, kćerkom Katarinom i sinovima Martijem i Maskarijem — gde je proveo ostatak života.

Stranica 13 rukopisa Muntanerove Hronike.

Kako sam Muntaner kaže, svoje delo je započeo 15. maja 1325, a završio ga negde u aprilu 1328. godine. Hronika obuhvata period od rođenja Đaumea Osvajača (1208) do krunisanja Alfonsa IV od Aragona (1327). Muntaner je svoje delo nazvao Knjigom (katal. llibre), mada bi se pre ovo delo moglo svrstati u žanr biografije. Muntaner u svom delu koje od samog početka uzima pripovedački i ličan ton, veliča katalonsku kraljevsku dinastiju Đaumea Osvajača. Oko 50 poglavlja je posvećeno almogaverima i Ruđeru de Floru. U tim poglavljima se detaljno opisuje avanture katalonskih najamnika na Istoku koji su nakon Sicilijanskog rata stupili u službu vizantijskog cara, Andronika II Paleologa. Katalonski najamnici su odneli nekoliko veoma bitnih pobeda nad Turcima sve do ubistva Ruđera de Flora, vođe almogavera, koje je bilo uzrok velikog i neobuzdanog pustošenja Trakije i okolnih teritorija, događaji koji su u istoriji i narodnom predanju poznati kao katalonska osveta. U tom periodu Almogaveri, iako malobrojni (nekih 6.000), uspešno su se borili protiv Francuza, Đenovljana i Mletaka, a takođe su osnovali dve grofovije — Neopatriju i Atinu. Glavni junak ove neverovatne ali istinite epopeje je vođa almogavera, Ruđer de Flor. Muntaner preuzima epski ton i neretko preteruje u veličanju prelepog katalonskog jezika (katal. lo bell catalanesc), kao i politike i vojnih uspeha države kojoj pripada i koju bezrezervno voli. Muntaner je za svoju epiku našao inspiraciju u franko-germanskoj epici (Roland, Artur, Tristan, Lanselot), kao i u huglarskoj poeziji. Izuzetno ličan ton i plastičnost u opisivanju događaja su jedinstveni u epici njegovog vremena.

Nakon završetka almogaverske avanture, Muntaner nastavlja pripovedanje događaja vezanih za kraljeve kuće Aragona (katal. dell casal Darag��), što je i bila prvobitna namera pisca. I dalje aktivan učesnik događaja koje pripoveda, Muntaner izlaže sve bitne događaje vezane za kraljevine Aragon, Siciliju i Majorku, stavljajući poseban akcenat na pohod Đaumea II od Aragona protiv Mavara u Andaluziji i na osvajanje Korsege pod vođstvom princa don Alfonsa.

Hronika je prvi put izdata 1558. godine i odmah je bila prevedena u celosti ili delimično na kastiljanski, francuski, engleski, nemački i italijanski. Lik Ruđera de Flora, kao i mnogobrojne ratne scene poslužili su kao inspiracija Đoanotu Martorelju za glavni lik romana Tirant Beli (katal. Tirant lo Blanc). Ovo delo Ramona Muntanera zauzima centralno mesto u katalonskoj književnosti i nacionalnoj svesti, slično kao Pesma o Sidu (šp. Cantar de mio Cid) kod Kastiljanaca ili Pesma o Rolandu (fr. Chançon de Roland) kod Francuza.